Eric van Sauers - Ontroert

Nu nog in de theaters!


Zijn verongelijkte houding is nog steeds vreselijk grappig, maar hij vertelt vooral een intiem verhaal over sterfelijkheid. (...) Hij doet precies wat de titel van zijn voorstelling belooft. Hij ontroert.' Mike Peek (Het Parool)

Speellijst Leest Schrijft


'Een melancholische tijdreis waarmee alle generaties in de zaal iets kunnen: de jongeren zullen volop lachen om die oude man die niet meer mee kan komen en ouderen zullen veel herkennen wanneer Van Sauers terugdenkt aan zijn leven in het analoge tijdperk.' Joris Henquet (De Volkskrant)


'Grappig is Ontroert zeker, laat dat maar aan Van Sauers over." Rinske Wels (Trouw)


De toon van Van Sauers is daarbij opvallend hard en luchtig tegelijk. (....) Zoals hij zich afvraagt waarom er meer drogisterijen dan stamkroegen zijn, of waarom mensen het eng vinden als hij aangeeft dat hij iemands fietslampje heeft uitgeklikt. Het is aandoenlijk en lachwekkend tegelijk. Het maakt Van Sauers' programma van begin tot eind boeiend, want de tragiek van de komiek is evident. Koen Thomas van Leeuwen (Theaterkrant.nl)


'Het verhaal dat hij met zoveel souplesse en overtuigingskracht brengt, mag dan zijn verhaal zijn. Hij weet het, onder meer door een ontroerend einde, toch universeel te maken. Eric van Sauers is terug. Nog even grappig als altijd. Hij is het zeker nog niet verleerd. Dat stopmoment laat nog wel even op zich wachten.' Esther Kleuver (De Telegraaf)


In het zicht van de finale keert hij echter terug naar overwegingen hoe het bestaan er over dertig jaar uitziet. Met als principiële vraag, ben ik dan gearriveerd bij wat leven betekent. Innemend, bizar soms en confronterend, zeker in de gave afronding met het verhaal over een foto van de oma van zijn oma. Jacques J D'Ancona (Dagblad van het Noorden)